Huling Gabi

Ang masasabi ko lang: malalaman mo naman kung sino talaga ang super fans kasi hindi sila yung tipong nabubuhay lang kapag tinugtog na ang Hari ng Sablay lol.

Antagal ko din kayong minahal. Hanggang sa muli!

Huling Gabi ng Sugarfree

Magpapaalam na ang Sugarfree sa ating lahat mamayang gabi. Hindi ko pa naranasang makipag-break pero parang ganito ata yun chos! But seriously, they've become such a big part of my everyday life kaya sobrang nalulungkot ako. Parang ang hirap lang mag-move on. Kaya hindi ko mapapangakong hindi ako iiyak.

"Uuwi ka sa yakap ko.."

Wala akong matinong pictures from last night's gig, konti lang din naman kasi kinuha ko dahil mas nagfocus ako sa pagkuha ng videos since second to the last Guijo gig na yun ng Sugarfree before Ebe officially leaves the band.

Ito na lang ang ipinost ko dito dahil achievement din ng gabing yun na nakumpleto ko nang papirmahan sa kanila ang Sa Wakas CD ko (sa wakas!). Nauna si Ebeng pumirma dyan 17 months ago pa at kagabi lang tuluyang nakumpleto.

Malungkot na masaya na sobrang malungkot na sobrang masaya ang mga emosyong naghari kagabi. Kahit sobrang init at siksikan, ito na ata ang best gig na napuntahan ko ever sa Sugarfree. Ramdam ng lahat that there's a looming sadness pero mas pinili na lang na mag-enjoy.

Bilang na bilang na ang araw ng lahat ng fans ng banda, noon at ngayon, na makakapiling, maririnig at makikitang magkakasama ang tatlo sa entablado. Masakit man tanggapin pero ganun talaga siguro. Nahihirapan man akong tanggapin ng maluwag sa damdamin ang gagawing paglisan ni Ebe, e ano namang magagawa ko? Gusto nyang magsolo eh. He must have his own reasons.

Pero sorry kung di ko maiwasan maging emosyonal sa desisyon nyang yun. Parang feeling ko may nakipag-break sakin. In a way, parang nakikipag-break na rin sya sa mga fans nya. Lahat ng mga kantang isinulat nya na dati ay madalas tungkol sa buhay pag-ibig lang inirerelate, parang nairerelate ko na sa gagawin nya.

Magkaganun pa man, alam kong balang araw makakapag-move on din ako, tayong lahat na fans. It may take a while pero at least meron tayong mga alaalang pwedeng panghawakan isa, lima, sampung taon mula ngayon. Marinig man natin ang Huwag Ka Nang Umiyak o Burnout 20 years from now, I think it will still trigger the same warm feelings and strong pull in our hearts, that once upon a time, naging theme song sila ng buhay natin.

It SUCKS that I will miss this...

Goshdarnit!

Tetrahydrochloridedub

@maryelogs I has the Franco album na!!! One love, Jah love!

(Sorry. Exact twitter post heehee). Franco I Heart. *sigh*

They Rocked the Riles

At least the Shaw Station area. Rad!

Let's Rock the Riles

I will definitely be in Shaw. Sugarfree beybi!

Hung-over

It's awful how I cannot write yet about the recent events that just happened. Sucks how I cannot upload the photos yet from Saturday's Dekada: Sugarfree with the Manila Symphony Orchestra. It'll have to wait until office hours. Boo. Now, this could probably be my driving force to finally ring the company with regards to my lost CC.

Yesterday, I finally watched Dinig Sana Kita with Kimi and the Cheese. It was okay. Makes you want to appreciate your ears more (actually all your senses). I love it though simply because Sugarfree was in it. How wonderful. <3!

Edit: I know itsounds too mababaw so I promise to write a better review of it soon sans Sugarfree. Heehee.

Well Hello Long Weekend!

We see each other again. What a great and sweet feeling cos this weekend, together with friends, I can finally watch Sugarfree Live in concert. I can't stay put in my seat geez that's how excited I am!

Who knows what Sunday and Monday will bring to a layas kid like me. :D

Pagkatapos ng Lahat

Because I am such a fan girl, of course I will write about this small coincidence. Lookit, the admission ticket I got had Ebe's face on it. Yes, he is undoubtedly my favorite among the boys. :D


Last night at SaGuijo will perhaps be one of the most intoxicating, if not memorable, night for me as a Sugarfree fan. I might have committed the biggest booboo of all time by leaving my Mornings and Airports CD, the poster certainly made up for it. It's my second signed poster after Dramachine. How time flies eh. I loff you guys!

Mornings and Airports

Whoa. I can't wait to get my hands on you, you pretty little thing.. :D

Wednesday LOVE

Ever since they released their first single "Telepono" followed up by "Mariposa", I knew that I was hooked to this trio. I loved Ebe, Jal and Mitch like they were my very close friends that I get to chat everyday, I love them like they were some secret allies who knew my innermost dramas in life.

Problema, di nga lang sila sumasagot. Pero okay na yun kasi may mga musikero palang nagbibigay buhay sa mga nararamdaman natin, nakapagsusulat ng mga karanasan natin. At posible pala yun.

Naalala ko nagpabili ko ng Dramachine sa UP Bahay Ng Alumni nun kaso di ko na alam kung ano nangyari sa pinabili kong CD na yun. Di na nakarating sa mga kamay ko. Buti na lang may kaibigan ako na nagbigay sakin ng Sa Wakas album. Sa wakas talaga!


Hanggang sa umalis si Mitch at dumating si Kaka. Walang nagbago. Ganun pa rin pagmamahal ko sa kanila. Sila na nga lang ang bandang inaabangan ko tuwing UP Fair eh. At hindi naman ako nabibigo dahil sa tuwing naririnig ko silang mag-perform, solb. Iba e. Yung mga kanta nila tagos at para talaga sa mga ordinaryong tao kumbaga, hindi mahirap intindihin. Kapag nagsasalita pa sila sa mga gig nila, parang kausap mo nga lang barkada mo talaga, kaya naman mahal na mahal sila ng mga fans nila. Sana wag kayong magsawa magsulat at gumawa ng musika para sa mga Filipino, sana.

At ngayon pang nalaman ko na magkakaroon ng concert ang Sugarfree sa Agosto, aba, wala nang tanung-tanong. Manunuod ako. Pramis. Wala nang ibang OPM band (maliban siguro sa Wolfgang) ang mamahalin ko siguro tulad ng pagmamahal ko sa kanila.

Natatandaan mo ba kagabi
Apat na oras tayong nagbabad sa telepono
Inabutan na tayo ng umaga no'n
Ngunit bakit ngayon, malamig ka bigla
Magdamag na sa tabi mo, wala man lang "hello"

Hello, hello, hello
Naririnig mo pa ba ako?
Kung wala na tayo sa telepono
'Pag nandito na tayo sa tunay na mundo
Hello, 'di na kita naiintindihan
Malabo na ba ang linya sa ating dalawa
Hello, gising ka pa kaya?
Hello, nahihilo na ako sa 'yo

Tuwing gabi 'pag nagriring ang telepono
Ikaw ang naiisip ko
Tumawag ka, tumawag ka
O, please tumawag ka naman
Dahil kailangan lang marinig ang boses mo

O, ngayong gabi, managinip
Managinip ulit tayo sa sarili nating mundo

Hooray for UDD!

So kyowt! :)